Zobacz u Dworzaczka

- *24.08.1826 Grabonóg Teofil Wincenty Bartłomiej

syn Teofila i Korduli Skarżyńskiej

w Wielkich Strzelcach

- *18.10.1843 Grabonóg Kazimierz Łukasz syn Teofila i Korduli

Skarżyńskiej dz.Grabonoga i Krajewiczek

- *15.04.1841 Grabonóg Stefan Teofil syn powyższych

+19.08.1868 zabity w pojedynku

- *18.12.1839 Grabonóg Jerzy Antoni Stefan syn powyższych

+24.08.1866 Grabonóg suchoty

- *27.06.1828 Bolesław syn powyższych

+23.08.1854 Grabonóg suchoty,kawaler

- 23.03.1839 Parafia Wielkie Strzelce ślub Tomasza Wilkońskiego lat 26

z Kunegundą Hodubską lat 19 oboje z Koszkowa

- *21.05.1839 Koszkowo Tadeusz Tomasz syn Tomasza Wilkońskiego

i Kunegundy z Chodubskich/Chodubski h.Kościesza/

p rz 15 2030 (Nr. 8 zs) 1426 N. Mirosław zw Jaszkulka (Jastholka) stawi św. wobec Pawła de Przibronowo Crosińskiego 1 Adama de Otorowo, 2-go Jana, brata jego de ib., ci 2-aj po ojcu, Zawasza i rogaczyna zawoł Odrowąż, 2-y dwaj Jakusz Bythkowski i Andrzej de ib. po matce klejn. księżyc z krzyżem, prokl. Ostoja; 2-aj Jakusz Poman de Luboni z Jarandem bratem rodz., których proklam. Pomanowie (f. 68v)

2034 (Nr. 8 zs) 1426 N. Mikołaj de Swekotki podkomorzy pozn. zeznaje, iż. N. Mirosław zw. Jastkulka przedstawił św. św., 2 po ojcu klejn. Rogaczyna i Zawasa kocelna prokl. Odrowąż, 2 po matce klejn. 2 książyca a krzyż, prokl. Ostoja, 2 z kl. Bawola glowa a miecz przez rogi prokl. Poman, a to wobec N. Pawła ol. Krosińskiego, obec. w Przybranowo (f. 74)

PAWL_PIO 1438,

Pijanowscy z Pijanowic w pow. kośc., różni. Adam, dziedzic w Pijanowicach, kupił w r. 1435 od Sędziwoja Godurowskiego za 100 grz. cztery łany roli w Godurowie (P. 1378 k. 89v). Żył jeszcze w r. 1438, kiedy nabywcą prawa bliższości do tych łanów po śmierci Sędziwoja był owego Sędziwoja "brat" Jan Wilkoński "Gniadek" (Kośc. 17 s. 91). Andrzej z Pijanowic na dwóch częściach tej wsi w r. 1443 oprawił 40 grz. posagu żonie Małgorzacie (P. 1379 k. 56). Mikołaj P. od Jana Żytowieckiego w r. 1444 wziął w zastaw za 45 grz. cztery łany roli (Kośc. 17 s. 485). Baszko P. pozywał w r. 1445 Piotra P-go (ib. s. 623). Janusz wraz ze swymi rodzonymi siostrami, Dorotą, Małgorzatą i Katarzyną, niedzielni dziedzice w Pijanowicach, w r. 1447 sprzedali dwa łany tamże za 100 grz. bratu rodzonemu Andrzejowi z Pijanowic (P. 1379 k. 180v). Katarzyna niegdy P-a, żona Mikołaja Szurkowskiego, pozywała w r. 1459 Sędziwoja P-go (Kośc. 19 k. 266v). Ten sam zapewne Sędziwój z Pijanowic z rodzonymi braćmi, Wojciechem i Łukaszem, pozywani byli w r. 1464 przez Mikołaja Kuranowskiego (ib. k. 335v). Urodz. Katarzyzna, żona opatrz. Jana, sukiennika w Dolsku, i Dorota, wdowa po szl. Wawrzyńcu P-im, siostry rodzone, niedzielne, dziedziczki w Pijanowicach, w r. 1469 sprzedały za 50 grz. swą ojcowiznę i macierzyznę w tej wsi Jaroszowi i Janowi, braciom rodzonym, niedzielnym. Asystowali przy tej transakcji Jan Gorecki, brat stryjeczny, i Maciej P., brat cioteczny(!) (P. 1385 k. 6v). Maciej, Piotr, Jan, Andrzej i Bartosz, bracia rodzeni, niedzielni z Pijanowic, pozwani byli w r. 1471 przez Mikołaja Godurowskiego (Kośc. 20 s. 583). Maciej, Jan, Andrzej i Bartłomiej P-cy, rodzeni, niedzielni, dziedzice w Pijanowicach, pozwani w r. 1472 przez Mikołaja, dziedzica w Godurowie (ib. s. 722). Mikołaj P., niegdy dziedzic w Gunczlewej Górce, pozywał w r. 1472 Wincentego, Jana i Mikołaja, braci rodzonych, niedzielnych, dziedziców w Gunczlewej Górce (ib. s. 713). Mikołaj z Pijanowic pozwany był w r. 1476 przez Elżbietę, wdowę po Andrzeju Żytowieckim (Kośc. 227 k. 30).

507 (Nr. 143) 1454 Mikołaj z Sleszyna choršży bydgoski, Michał z Gołanczy, Wojciech Wojuta z Dambowa, Andrzej Bronisz z Kalmowa, Jan de Swirsza, Wawrzyniec de Gogolina, Piotr de Wilkowicze (f. 61)

L_LISIEC 1462

#Lichińscy h. Godziemba ze wsi Lichin (dziś Licheń) w p. konińskim. Od sąsiadującej z Licheniem wsi Gosławice pisali się czasem Gosławskimi. Andrzej, Laskary i Dziersław, bracia z Lichinia 1310 r. (Leksz. 1, nr 769). Z nich Andrzej Laskary z Gosłowic i Lichinia proboszcz Włocławski 1393 r., kanclerz królowej 1397 r., kanonik płocki 1402 r., obranym biskupem poznańskim, objął biskupstwo dopiero 1417 r., umarł w Gosławicach 24 IV 1426 r. (Boniecki). Wdziersław z Lichinia łowczy kaliski w l 1387-1405 (G.). W r. 1403 swiadczył z herbu Godziemba naganionemu z Kik (Arch. Kom. Hist. VIII, s. 464). Jego synem był Jan, imatrykulowany 1405 r. na Uniwersytecie Krakowskim (Alb. Stud.). Imatrykulowany tamże z 1412 r. Stanisław z Lichinia może brat poprzedniego, ale pewności mieć nie można, bo nie wymienione imię ojca (ib.). Jan z Lichinia starosta koniński w l. 1411-1415, cześnik kaliski 1412-1420, kasztelan śremski 1422-1430 (G.), wojewoda brzeski kujawski 1431 r., starosta brzeski w l. 1435-1438 (Boniecki). Uiszczał Wawrzńcowi i Tomaszowi r. 1440 sumę 300 grz. poręczone za zmarłych Jerzego i Michała dziedziców Jarogniewic, za Jana Bojanowskiego i za Mikołaja Czackiego (P. 14 k. 77v). Wedle Bonieckiego żył jeszcze 1477 r. Synami jego byli Andrzej Laskary, Jan i Wojciech. Dwaj pierwsi byli w r. 1433 na Uniwersytecie Krakowskim (Alb. Stud.). Andrzej Laskary, kanonik poznański 1437 r., gnieźnieński 1438 r., w 1452 r. obok brata niedzielnego Jana współdziedzic w Lichiniu (G. 7 k. 304v), umarł 1454 r. (Korytkowski). Jan L. w imieniu własnym i sióstr rodzonych kwitował 1450 r. Jana z Czarnkowa, podkomorzego poznańskiego z poręczycielstwa za Dobrogosta z Kolna, podsędka poznańskiego, i odebrał od niego 110 grz. (G. 6 k. 137). Jak już powiedziałem, był obok brata współdziedzicem w Lichiniu. Wspólnie z bratem Wojciechem miał 1462 r. termin z pozwu biskupa poznańskiego o granice Odrowąża i Jaworowa (G. 20 k. 7). Małgorzacie Gorzyszewskiej zobowiązał się 1464 r. uwolnić połowę Grodźca w p. kon. (Kon. 2 k. 76). Miał 1469 r. termin z Dorotą, żoną Bartosza Łubowskiego (ib. k. 148). Dziedzic w Koźlance, pięć łanów osiadłych w Jaworowie w p. gnieźn. wyderkował 1471 r. za 20 grz. Jerzemu Wrzesińskiemu (P. 1385 k. 111). Połowę Grodźca wyderkował 1474 r. Annie, wdowie po Jarnołcie (Arnulfie) Brudzewskim (P. 1386 k. 18). Na połowie wsi i miasta Bielewo (dziś Bielawa), wsi Lichin, na całym wójtostwie w Lichiniu, na połowie Wielkich i Małych Gosławic oraz na połowie sum na Wielopolu i Pęcławiu w p. kon. oprawił 1474 r. posag 3.000 grz. żonie swej Zuzannie (P. 1386 k. 16v). Nie żył już chyba w r. 1475, kiedy synowie jego występowali w asyście stryja Wojciecha. Zuzanna, jako wdowa i opiekunka synów, skwitowała 1476 r. z 11 grz. Stanisława Rudzickiego, dziedzica Sulanek (I. i R. Kon. 1. k. 72v). W r. 1483 skwitowały ją córki Jarnołta Brudzewskiego i Anny, obojga już zmarłych, z 80 grz. wykupu połowy Grodźca, wyderkowanej niegdy ich matce (ib. k. 142). Żyła jeszcze w r. 1499 (?), kiedy pozywała Filipa z Pątnowa (Kon. 4 k. 137), nie żyła już w 1511 r. (I. i R. Kon. 1 k. 387). Synowie Jana i Anny, Jan i Andrzej pozostawali w l. 1475-1479 pod opieką stryja Wojciecha (Kon 2 k. 167; I. i R. Kon. 1 k. 114). W r. 1481 skwitowani wspólnie z matką Zuzanną przez Klarę i jej synów Jakuba i Jana z długów zmarłego Wojciecha, zapisanych na Grądlinie (ib. k. 121v). Obaj kupili 1482 r. od Andrzeja Birzwieńskiego za 10 grz. łan roli osiadłej we Niesłuż (ib. k. 133). Dziedzice w Gosławicach w r. 1499 (?) (Kon. 4 k. 137v). Już nie żyli w 1511 r., bowiem wtedy Hieronim Mosiński, jako rodzony siostrzeniec i spadkobierca matki ich Zuzanny, uzyskał intromisję do 300 grz. jej oprawy i 400 grz. zapisanych jej przez męża "z miłości małżeńskiej" na połowach wsi i miasta Bielewa, Lichin, na całym wójtostwie w Lichinie, na połowie Wielkich i Małych Gosławic, wreszcie na połowie folwarków Wielopole i Pęcław (I. i R. Kon. 1 k. 387). Wojciech, trzeci syn Jana, wojewody brzeskiego, występował obok brata Jana 1462 r. (G. 20 k. 7), był 1464 r. jednym z arbitrów godzących Michała z Lubstowa z dziedzicami Sławoszewa (Kon. 2 k. 52). Od Jana i Marcina, braci ze Sławoszewa,kupił 1467 r. za 40 grz. jezioro Małe (P. 1384 k. 249v). Połowę Jaworowa w p. gnieźn. wyderkował 1470 r. za 170 grz. Hektorowi Orchowskiemu (P. 1385 k. 88). Od Jana z Rudziczy nabył 1472 r. jego trzecią część w połowie tej wsi w p. kon., dając w zamian za to osiemnastą część folwarku położonego między wsiami Wąsosze i Piotrkowice oraz dopłacając 100 grz. Jednocześnie od tegoż Jana nabył wydekafem za 7 grz. trzecią część sołectwa z dwoma łanami roli we wsi Sulanki (P. 1385 k. 163). Dziedzic w Gosławicach, na połowie Jaworowa w p. gnieźn. i Bielewa w p. kon. zapisał t. r. 5 grz. czynszu rocznego wyderkowego za 100 zł węg. ks. Andrzejowi z Wągrówca, wikaremu i notariuszowi kapitulnemu gnieźnieńskiemu (ib. k. 149v). Od Jana Grąblińskiego kupił 1478 r. za 310 grz. wieś Grąblino cz. Grądlino z sołectwem w p. kon. (P. 1386 k. 98v). W r. 1479 działając w imieniu własnym i bratanków zawierał z ks. Andrzejem Gruszczyńskim, jako prokuratorem Fryderyka, biskupa lubuskiego, i kapituły lubuskiej, ugodę dotyczącą granic między Gosławicami i Pęcławem z jednej a Łężynem z drugiej strony (I. i R. Kon. 1 k. 114). Już nie żył w r. 1481 (P. 1386 k. 141; I. i R. Kon. 1 k. 121v). Zob. tablicę.

LAB_LOB 1470

Wawrzyniec z Łaszczyna występował w latach 1404-1416. Siostrami jego były: Anna (Hanka), występująca w latach 1408-1412, Agnieszka, w latach 1406-1415, a może i Helena, w latach 1408-1416 (Kośc. I k. 62v, 64, 3 k. 27, 29v, 69, 91, 147v, 156v, III k. 95, 154, II k. 63, 78, 95). Nie wiem, czy tego samego Wawrzyńca żona, Katarzyna winna była w r. 1449 okazać wobec Sędziwoja Ł-go swój list wienny (Kośc. 19 k. 18). Janusz, Januszek "Wawrzyncewicz" i Wojciech, bracia rodzeni. Z nich Janusz z Łaszczyna i żona jego Dorota mieli w latach 1442-1443 terminy ze strony Łucji z Łodzicy(!) (Kośc. 17 s. 256, 359), zas w r. 1444 terminy ze strony Elżbiety (Halszki) z Sarnowy (ib. s. 465, 509, 551) i w latach 1444-1445 ze strony Łucji Ł-ej z Łaszczyna zwanej tez Łodzicką, z Łodzi, Łodzicy (ib. k. 467, 518, 633, 655). Janusz połowe swego dziedzictwa w Łaszczynie w r. 1445 sprzedał za 50 grz. Janowi z Łaszczyna (P. 1379 k. 110). Wytyczane były t.r. granice między posiadłościami w Łaszczynie należącymi do niego, do Wojciecha Chorągwicy, do Sędziwoja Sznurkowskiego z łaszczyna, do Janusza Podrzeckiego, do Jana z Łaszczyna zwanego Świnia Głowa, i do innego jeszcze Jana z Łaszczyna, z jednej strony, a Sarnowa dziedzictwem panny Elżbiety Sarnowskiej, z drugiej strony (Kośc. 17 k. 661). Miał Janusz w latach 1446-1447 terminy ze strony Małgorzaty z Łaszczyna, żony Sędziwoja Ł-go (ib. s. 789, 18 s. 22), zaś w r. 1449 od samego Sędziwoja (Kośc. 18 s. 430, 19 k. 2, 18, 22), po jego zaś śmierci w r. 1452 procesował sie z jego córką Barbara (Kośc. 19 k. 154). Brat Janusza, Wojciecha w r. 1449 odmówił temu Sędziwojowi swej części ojczystej w Łaszczynie (Kośc. 19 k. 22). Przeciwko obu braciom, Januszowi i Wojciechowi, niedzielnym, uzyskała w r. 1450 termin Agnieszka Chorągwiczyna, wdowa po Wojciechu (Kośc. 19 k. 129). Zeznał Wojciech w r. 1452 pięć grzywien Mikołajowi Sznurkowskiemu, a z tej racji, iz zmarły Sędziwój Sznurkowski uzyskał był na Januszu Ł-im 40 grz., co Mikołaj unieważnił (ib. k. 166). Na połowie swych dóbr w Łaszczynie Wojciech w r. 1470 oprawił 40 grz. posagu żonie Katarzynie Wilkońskiej (P. 1385 k. 53). Pozywany był w r. 1474 przez Barbarę, wdowę po Sędziwoju Ł-im, o głowę owego Sędziwoja (Kośc. 227 k. 1a). Swoją część Łaszczyna w r. 1477 sprzedał za 130 grz. Piotrowi Iłowieckiemu (P. 1386 k. 76v). Zwany "niegdy Ł-im", t.r. nabył wyderkafem od Jadwigi, żony Macieja Kawieckiego za 100 grz. posagu żonie (P. 1386 k. 76v, 77). Nie żył już w r. 1492, kiedy jego syn Jakub wespół z Mikołajem Wilkońskim ręczył Maciejowi Kawieckiemu za stawienie do akt innego syna Wojciecha, Stanisława (Kośc. 228 k. 342). Wdowa po Wojciechu, Katarzyna, już wtedy 2-o v. żona Mikołaja Wolikowskiego, w asyście tego Mikołaja Wilkońskiego, swego brata rodzonego, kwitowała ze swej oprawy na połowie części Sowiny Macieja Kawieckiego (ib. k. 341v). Jednocześnie nieletni Jakub, działając w asyście stryja Andrzeja Konarskiego i wuja Mikołaja Wilkońskiego, skwitował tego Kawieckiego z czterech łanów w Sowinie, które to łany jego zmarły ojciec nabył wyderkafem od też już zmarłej żony Kawieckiego (ib.). Obydwu braciom, Jakubowi i Stanisławowi, w r. 1496 zobowiązał się wypłacić 70 zł Wojciech Kawiecki (Kośc. 230 k. 111). Dwaj ci bracia wystepowali również i w r. 1501 (ib. 231 k. 105v). Stanisław Ł., chyba z nich młodszy, był mężem Jadwigi, która w r. 1493 pozywała Piotra z Opalenicy, sędziego poznańskiego, swego dawnego opiekuna, o należne jej z czasów tej opieki czynsze z miasta Rydzyny i ze wsi Kłoda (P. 22 k. 38v). Od braci Piotra, Wojciecha i Mikołaja z Rydzyny uzyskała w r. 1499 zapis 48 grz. długu (Kośc. 231 k. 42v). Niewątpliwie synem tej samej Jadwigi, już nie żyjącej w r. 1501, był Mikołaj Ł., ktory t.r. miał sprawę z Piotrem, Wojciechem i Mikolajem, braćmi z Rydzyny, o sumę 17 grz. (ib. k. 108v), a w r. 1502 skwitował ich z 48 grz. długu należącego się swej zmarłej matce (ib. k. 153v). Chyba ten sam Mikołaj Ł. z Chwałkowa był w r. 1505 pozywany przez Stanisława Chwałkowskiego, działającego w imieniu swej matki Elżbiety (Kośc. 232 k. 43). Od Michała Goryńskiego, dziedzica w Chwałkowie, nabył ów Mikołaj w r. 1506 wyderkafem za 70 grz. części w Kolnicach Wielkich i Małych (P. 1390 k. 92). Od Mikołaja Kolnickiego "Masłka" w r. 1510 kupił za 50 grz. części w Chwałkowie (P. 786 s. 243). Mąż Anny Kolnickiej, córki Ścibora, w r. 1513 nabył od teścia za 50 grz. posagu żony część w Chwałkowie (Kośc. 233 k. 32). Części Chwałkowa i Jeziorek, nabyte od Świebora i Mikołaja "Masłka" Kolnickich, sprzedał w r. 1516 za 16 grz. Benedyktowi Chwałkowskiemu (P. 1392 k. 85v).

Wojciech, Aleksy i Wincenty, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice Pasierbic, synowie Mikołaja "Żydówki" (Kośc. 228 k. 361v), kupili w r. 1463 za 40 grz. od Jadwigi, żony Mikołaja Włostowskiego, jej dobra rodzicielskie w Pasierbicach (P. 1383 k. 178v). Owi trzej niedzielni bracia odmówili intromisji do Pasierbic szlach. Wojciechowi niegdy z Pasierbic, mieszczaninowi z Jutrosina, który w r. 1474 twierdził, że dobra w Pasierbicach nabył od swej stryjeczno-rodzonej siostry Jadwigi, żony Mikołaja Włostowskiego (Kośc. 227 k. 2v). Wojciecha P-go żona Katarzyna w r. 1476 pozywała Piotra Wilkońskiego (ib. k. 34v). Wojciech wraz z bratem Wincentym od Łukasza i Jana, braci z Czeluścina, w r. 1478 kupili Badurkowo oraz jeden łan osiadły i połowe pustego w Czeluścinie w pow. pyzdr. (P. 1386 k. 94v). Wojciech P. w r. 1487 od Mikołaja Rogaczewskiego uzyskał prawo do trzech łanów i dwóch płos w Pasierbicach, które miał po ojcu, Szymonie Rogaczewskim (P. 1387 k. 76v). Pozywany był w r. 1491 przez Szymona, Jerzego i Mikołaja, braci z Rogaczewa, o przeprowadzenie działów ojcowizny w Rogaczewie, odziedziczonych prawem bliższości po Sobku "Żydówce" P-im i po Mikołaju "Żydówce", ojcu Wojciecha (Kośc. 228 k. 361v). Miał w r. 1493 sprawę z Małgorzatą, Jadwigą, Anną i Dorotą, siostrami rodzonymi, o bliższość do Pasierbic (P. 23 k. 33v). Aleksy, syn Mikołaja "Żydówki", wspólnie z bratem Wincentym wadził sie z Janem, niegdy dziedzicem z Szymanek, i synem jego Stanisławem, a w r. 1474 założona została między stronami wina 100 grz. (Kośc. 227 k. 2v). Żona Aleksego, Katarzyna, w r. 1475 pozywała Piotra Wilkońskiego (ib. k. 21v). Obaj bracia, Aleksy i Wincenty, kwitowani byli w r. 1476 przez Andrzeja z Pigłowic z 30 grz. posagu oprawionego na Czeluścinie, zmarłej Małgorzaty, siostry ich rodzonej, żony Jana "Skiwki" z Czeluścina (P. 167 k. 29). Kwitowali bracia w r. 1478 z długu 14 grz. Marcina z Pasierbic (Kośc. 227 k. 52). Aleksy żonie Katarzynie na połowie części Czeluścina i Pasierbic oprawił t.r. posag 150 grz. (P. 1386 k. 94v). Wincenty, syn Mikolaja "Żydówki" na połowie swych dóbr w Pasierbicach i sum wyderkafowych na Czeluścinie w r. 1474 oprawił 40 grz. posagu żonie Annie (P. 1386 k. 16v). Z pomiędzy wspomnianych wyżej sióstr P-ch, Małgorzata może była identyczna z Małgorzatą P-ą, w r. 1507 żoną Andrzeja Pruskiego (Kal. 6 k. 189), zaś Jadwiga z Jadwiga P-ą, w r. 1511 wdową po Mikołaju Kuczyńskim (Kośc. 233 k. 18, 345 k. 17).

ZI15 7725 (Nr. 9 gr. 1386) 1475

N. Franciszek Wilkoński na 1/2 cz-i Wilkonic p. kal. zap. 20 grz. pos. i t. w. ż. N. Kat. (f. 26)

ZI15 7683 (Nr. 10 gr. 1387) 1489

N. Marcin Wilkoński na poł. części w W. Wilkonicach w p. kośc. oprawia 20 grz. Dorocie, żonie swej, a c. ol. Zygmunta de Gorka Sliwna (f. 131v)

ZI15 8993 (Nr. 10 gr. 1387) 1493

N. Franciszek Wilkoński całą 4-ą część wsi Wilkonice W. p. kośc. za 40 grz. N. Katarzynie, ż. N. Mikołaja Wolikowskiego wyd. (f. 187v)

KOŚ 221 (Nr. 231) 1502

N. Marcin Wilkonski za Dorotę Gorecką ż. swoją i Jan Wilkoński za Małgorz. wd. po Marcinie Skałowskim jako ręczyciele poręczają Janowi Siedleckiemu uwolnienie 2 ł. folw. w Czeluścinie w p. pyzdr. sprzedanych mu za 30 grz. (f. 161v)

RZ16 4236 (Nr. 1392) 1518

N. Jadwiga, ż. op. Jana "Czelnij" mieszcz. w Zbąszyniu, i Barbara, siostry rodz., Wilkońskie, w tow. Hieronima Chełmskiego, stryja i Benedykta Włostowskiego wuja, całe cz. wsi Wilkonice w p. kośc., które ol. Katarzyna, ż. Mikoł. Wilkońskiego, matka ich, od Franciszka Wilk. za 40 grz. na wyd. nabyła, za 26 grz. Janowi Wilk. Markuszkowi wyd. (f. 209)

RZ16 4273 (Nr. 1392) 1518

N. Agn. Wilkońska, wdowa po ol. Janie Radlowskim, obec. ż. Jana Gorzeczskiego, wedle daw. rezygnacji sióstr swych Jadwigi i Barbary z Wilkonic, całą część dziedz. wsi Wilkonicze p. kośc., którą to część ol. Katarzyna ż. Mikoł. W-go, matka ich, od Franciszka W-go za 40 grz. na wyd. nabyła, za 13 grz. Janowi W-mu wyd. (f. 217v)

KOŚ 727 (Nr. 233) 1520

N. Szymon Wilkoński dziedzic w Kluczewie całe 1/2 1/2 wsi Cluczewo i Szanczkowo w p. śrem. żonie Katarzynie Kluczewskij z miłości małż. daje (f. 72v)

KOŚ 728 (Nr. 233) 1520

N. Kat. Kluczewska dziedziczka w Kluczewie, wd. po Janie Radomickim, ż. Szymona Wilkońskiego, w tow. Mikoł. Gorzeczskiego stryja i Andrzeja Chobienickiego wuja, całe 1/2 Kluczewa i Szankowa dziedz. w p. śrem. daje dożyw. mężowi (f. 72v)

KOŚ 4870 (Nr. 26) T. C. 1522

Jan Wilkoński zw. Markuszek, winien 50 grz. Wojciechowi, Maciejowi, Mikołajowi i Benedyktowi braciom rodz. niedzielnym, ss. o. Jana W. Doląga, za głowę tegoż ol. ojca ich (f. 243v)

RZ16 4963 (Nr. 1392) 1522

N. Marcin Wysławski na 1/2 swej cz. wsi Wyszławice p. py. zap. 45 grz. pos. i t. w. ż. Barb. Wilkońskiej, c. o. Mik. W. (f. 446v)

KOŚ 848 (Nr. 233) 1524

N. Jan Wilkoński na poł. części we wsi Wilkonice zap. 100 grz. pos. i t. w. żonie swej N. Poleksenie (f. 96v)

KOŚ 4916 (Nr. 26) T. C. 1524

Poliksena Karnynska ż. Jana Wilkońskiego, w tow. And. Gylowieckiego stryja i Jana Dobczyńskiego wuja, kwituje Wincentego i Bernarda K. K. bci swych rodz. z ojc. i mac. w Karninie i Chelkowie p. kośc. (f. 425)

KOŚ 4917 (Nr. 26) T. C. 1524

Anna, c. o. Tom. Bieczyńskiego, ż. Marcina Piotrkowskiego, w tow. Stan. Niemierzyckiego, stryja, i Jana Wilkońskiego wuja kwit. z ojc. i mac. braci swych rodz.: Bieniasza, Stanisł., Jerzego i Tomasza BB. (f. 425v)